Wat er is gebeurd

Sony Music Publishing heeft de overname afgerond van de catalogus van Recognition Music Group, een portefeuille in handen van Blackstone. De deal werd in mei aangekondigd en op 15 juli afgerond, na goedkeuring door toezichthouders in meerdere gebieden. Volgens Music Business Worldwide kocht Sony de catalogus in samenwerking met de investeringsjointventure van Sony Music Group met het Singaporese GIC.

De financiële voorwaarden zijn niet officieel bekendgemaakt. Bloomberg meldde een prijs van $3,5 miljard tot $4 miljard, en CNBC noemde, op gezag van een bron, ongeveer $4 miljard.

Wat er in de catalogus zit

De catalogus bevat meer dan 45.000 nummers. Daaronder “Don’t Stop Believin’” van Journey, “Go Your Own Way” van Fleetwood Mac, “Single Ladies (Put a Ring on It)” van Beyoncé, “Bad Romance” van Lady Gaga en “All I Want for Christmas Is You” van Mariah Carey. Sony Music Publishing beheerde de catalogus al voordat de overname werd afgerond.

Wat de partijen zeiden

Jon Platt, voorzitter en CEO van Sony Music Publishing, zei: “Onze investering in deze buitengewone catalogus weerspiegelt ons geloof in de blijvende kracht van geweldige muziek.” Recognition-CEO Ben Katovsky zei dat het “een eer” was geweest om “deze fenomenale catalogus te beheren”. Qasim Abbas van Blackstone noemde de transactie “een verder bewijs van vertrouwen in muziekrechten als een institutioneel gevestigde activaklasse”.

Waarom het ertoe doet

De koper beheerde deze nummers al, dus de dagelijkse ervaring voor schrijvers en licentienemers verandert mogelijk weinig. Wat verandert, is wie de onderliggende rechten bezit. Een catalogus van deze omvang die overgaat naar een van de drie grote uitgevers, concentreert meer eigendom bij de grootste bedrijven.

Voorheen

Blackstone’s Recognition Music Group bezat de catalogus, met Sony Music Publishing als beheerder.

Nu

Sony Music Publishing bezit hem, in samenwerking met de investeringsjointventure van Sony Music Group met GIC.

Waarom dit ertoe doet voor muzikanten

Voor songwriters buiten deze catalogus is de deal een maatstaf voor hoe grote beleggers muziekrechten waarderen. Voor wie er wel in zit, is de eigenaar nu hetzelfde bedrijf dat de nummers al beheerde.

Het grotere geheel

Blackstone’s Abbas presenteerde de verkoop als bewijs dat muziekrechten inmiddels een gevestigde institutionele activaklasse zijn. Beleggers hebben catalogi behandeld als bezit met een stabiel inkomen, en de prijs die hier is betaald weerspiegelt dat.

AnalyseGrote catalogusdeals raken onafhankelijke schrijvers vooral indirect. Wanneer kopers hoge veelvouden betalen voor oudere nummers, stijgt de waarde van catalogusbezit, wat van invloed kan zijn op wat uitgevers en fondsen bereid zijn te bieden voor kleinere catalogi. Het verandert niet automatisch de voorwaarden die een songwriter zonder contract vandaag krijgt aangeboden.