Wat er is gebeurd

Op 31 juli oordeelde de regionale rechtbank van München (42e kamer) in het voordeel van GEMA, de Duitse collectieve beheersorganisatie, in haar zaak tegen AI-muziekbedrijf Suno. GEMA had aangevoerd dat Suno zijn systemen zonder licentie had getraind op werken uit het repertoire van GEMA, en dat het die werken in Europa had opgeslagen en gereproduceerd in strijd met het auteursrecht.

Volgens het verslag van Music Week oordeelde de rechtbank dat Suno zowel de Amerikaanse als de Duitse auteursrechtwetgeving heeft geschonden door op de werken te trainen en ze in Europa te reproduceren. De hoogte van de schadevergoeding wordt apart vastgesteld.

De werken en het bewijs

De zaak draaide om een kleine selectie bekende nummers op de Duitse markt. In de berichtgeving worden “Forever Young” en “Big in Japan” van Alphaville genoemd, “Mambo No. 5” van Lou Bega, “Atemlos durch die Nacht” van Helene Fischer en “Daddy Cool” en “Rasputin” van Boney M. Volgens het verslag bevestigde de rechtbank dat het systeem van Suno inhoud opslaat en genereert die qua melodie, harmonie en ritme overeenkomt met de genoemde werken.

De reactie van Suno

Suno zei het niet eens te zijn met het vonnis, dat volgens het bedrijf “berust op een fundamentele misvatting over hoe de technologie van Suno werkt”. Het bedrijf zei alle beschikbare opties te bekijken, waaronder hoger beroep. Het vonnis is niet definitief.

Waarom het ertoe doet

Het opvallende is de geografie. De training waarover GEMA klaagde vond plaats in de Verenigde Staten, maar een rechtbank in Duitsland paste het auteursrecht van beide landen erop toe. Music Week beschrijft dit als de eerste uitspraak van een Europese rechtbank over AI-training die in de VS is uitgevoerd.

Voor songwriters en uitgevers van wie de nummers door een Europese organisatie worden beheerd, wijst dat op een mogelijke route om AI-training elders aan te vechten, als de redenering het hoger beroep overleeft. Voor AI-bedrijven roept het de vraag op of training in het ene land een model beschermt tegen claims in een ander land.

Het grotere geheel

Suno voert strijd op meerdere fronten. In de VS blijven Universal Music Group en Sony Music eisers tegen het bedrijf, terwijl Warner Music Group en BMG licentiedeals met Suno hebben gesloten. Het Duitse vonnis voegt een apart spoor toe, aangespannen door een collectieve beheersorganisatie in plaats van een platenlabel.

AnalyseDe uitspraak uit München en de Amerikaanse zaken van de labels draaien om verschillende rechtsstelsels. Een Amerikaanse rechter die fair use toepast, stelt andere vragen dan een Duitse rechter die de eigen auteursrechtregels toepast. Een overwinning in het ene land beslist de zaak in het andere niet. Wat de uitspraak uit München wel doet, is rechthebbenden in Europa iets concreets geven om naar te verwijzen, en de druk op AI-bedrijven opvoeren om licenties af te sluiten in plaats van te procederen. Of het standhoudt, hangt af van het hoger beroep.

Wat er hierna gebeurt

  • Suno heeft gezegd alle opties te bekijken, waaronder hoger beroep.
  • De schadevergoeding wordt apart vastgesteld, dus de financiële gevolgen liggen nog open.
  • Het vonnis is niet definitief, dus de redenering kan nog veranderen.