De muziekindustrie heeft geen eensgezind standpunt over generatieve AI. Verschillende rechthebbenden hebben verschillende wegen ingeslagen tegen verschillende bedrijven, en soms verschillende wegen tegen hetzelfde bedrijf. Dit stuk zet uiteen wat er per september 2026 publiekelijk bekend is en waar de open vragen liggen. Het is een overzicht op basis van gemelde feiten, en de interpretatie is als zodanig gemarkeerd.

Route één: schikken, dan licentiëren

In oktober 2025 schikte Universal Music Group zijn rechtszaak met Udio en stemde het ermee in opgenomen muziek en muziekuitgeverij te licentiëren voor een nieuw platform dat in 2026 live zou gaan. De dienst van Udio zou intussen beschikbaar blijven, met creaties in een “walled garden”, plus fingerprinting en filtering. Warner Music Group sloot eind 2025 eigen schikkingen en licentieafspraken met zowel Udio als Suno.

In augustus 2026 kondigde BMG een wereldwijde licentiealliantie met Suno aan, voor opnamen en muziekuitgeverij van deelnemende artiesten en songwriters. BMG was geen van de eisers in de RIAA-rechtszaak. In september kondigde Universal een meerjarige deal met ElevenLabs aan voor een gelicentieerd remixplatform voor fans.

Route twee: blijven procederen

Niet iedereen heeft geschikt. Music Business Worldwide meldt dat Universal en Sony in de VS eisers tegen Suno blijven en 61.026 werken aan de zaak willen toevoegen. Berichtgeving eerder dit jaar noemde Sony als de laatste major die nog in een rechtszaak met Udio verwikkeld was. Op het moment van publicatie hebben we niet gezien dat een van beide bedrijven een schikking aankondigde.

Route drie: laat rechtbanken en beheersorganisaties beslissen

In Duitsland won collectieve beheersorganisatie GEMA op 31 juli een vonnis tegen Suno, waarin de regionale rechtbank van München schendingen van Amerikaans en Duits recht vaststelde. Het vonnis is niet definitief. Los daarvan klaagde de American Federation of Musicians Warner Music Group en Universal Music Group aan, met de stelling dat de labels het werk van leden zonder toestemming van de artiesten aan techbedrijven in licentie gaven voor AI-training en het daaruit voortgekomen schikkingsgeld niet deelden, aldus Tech Times. Dat zijn beschuldigingen, geen bevindingen.

Wat het patroon laat zien

AnalyseDe deals hebben kenmerken gemeen: gelicentieerde catalogi, deelname beperkt tot artiesten die zich aanmelden, afgesloten of traceerbare omgevingen en producten voor fans in plaats van onbeperkte generatie. De nieuwe downloadlimieten en watermerken van Suno passen in dezelfde richting. De onopgeloste vraag is de vraag die de rechtszaak van de vakbond opwerpt. Als een label zijn catalogus in licentie geeft, wie beslist dan of het werk van een bepaalde artiest erbij zit, en wie deelt in het geld? De deal van BMG wordt omschreven als opt-in voor artiesten en songwriters. De andere aankondigingen zeggen dat deelname per artiest gebeurt, maar geven weinig details.

AnalyseEr is ook nog geen eenduidig juridisch antwoord. Het vonnis in de GEMA-zaak laat zien dat een rechtbank in het ene land het auteursrecht van twee landen toepast op training die in het buitenland is gedaan. Amerikaanse procedures over fair use lopen nog, en berichten over wanneer een Amerikaanse uitspraak kan komen, liepen uiteen. Wie een bedrijf bouwt op door AI gegenereerde muziek, moet ervan uitgaan dat de regels per land kunnen verschillen en kunnen veranderen.

Wat muzikanten hiermee kunnen doen

  • Ga na of je label, uitgever of distributeur een AI-licentiedeal heeft gesloten, en of je overeenkomst hen het recht geeft je werk daarin op te nemen.
  • Als je AI-tools gebruikt om muziek te maken, lees dan de voorwaarden van de specifieke tool. Downloadlimieten en licentieregels veranderen.
  • Als je met AI gemaakte muziek distribueert, verwacht dan dat distributeurs en platforms vragen hoe die is gemaakt.